Praktische Reis Informatie

Vanaf ons bescheiden begin zijn we gegroeid door grote toewijding en een streven naar voortdurende verbetering. Elke stap heeft ons geloof in de kracht van samenwerking en het belang van integriteit versterkt. We zijn gepassioneerd over wat we doen en we vinden het geweldig om ons verhaal met jou te delen.

Aankomst op Banjul International Airport

De luchthaven ligt - net als die in Nederland - een eindje van de hoofdstad Banjul af. In ons geval is dat gunstig, omdat we daardoor al halverwege onze eerste lodge in Berending zijn. Het is een kleine luchthaven, die start- en landingsbaan combineert. Met bussen worden passagiers bij het vliegtuig afgehaald en honderd meter verderop naar de aankomst ruimte gebracht.

 

Daar wacht je eerst de paspoortcontrole door de douane, een formaliteit met een glimlach. Zie erop toe dat de beambte niet verzuimt een stempel in je paspoort te zetten.

Direct daarachter bevinden zich de bagage banden. Kruiers komen toegesneld om je van dienst te zijn. Als je er geen gebruik van wilt maken, bedank er dan resoluut voor. Laat je hem wél je bagage naar buiten brengen, dan is een vergoeding van 1 Euro of D 50 per koffer of tas gepast.

 

 

Je passeert net als in Nederland de röntgenapparatuur voor de (hand)bagage controle. Volg de aanwijzingen van de beambten op en de check is doorgaans een formaliteit. Aansluitend kom je in de ontvangsthal van Banjul International Airport. Hier is de eerste mogelijkheid om geld te wisselen bij het kleine kantoortje links van de uitgang.

In de aankomsthal staat onze chauffeur Ousman klaar om ons mee te nemen. Hij begeleidt je en handelt de eventuele kruier voor je af.

Welke taal in Gambia

Vanwege het Britse verleden is de officiële taal Engels. (In Senegal is het Frans.) Dit wordt op school aan de jeugd onderwezen. Het is trouwens Engels op z’n Afrikaans en het kost je een dag om eraan te wennen. Het staat het contact nooit in de weg. Oudere mannen en veel vrouwen hebben in het algemeen minder onderwijs gehad en zijn het Engels vaak niet machtig. Ook kinderen en jeugd die alleen naar de Arabische (Koran) school gingen, beheersen het niet. Er is echter altijd iemand in de buurt waarmee je wel kunt praten en die wil vertalen.

Door de banden met Senegal spreken en verstaan aardig wat mensen ook Frans. Vertrouw er echter niet op dat je het daarmee een vakantie lang redt. In Senegal geldt het omgekeerde.

De Afrikanen gebruiken onderling natuurlijk één van de Afrikaanse talen, afhankelijk van hun etnische achtergrond. Madinka en Wollof is de belangrijkste, naast het  Diola en Fula. 

Taal in Gambia

In Gambia wordt, naast de stammentalen, ook Engels gesproken. Van de stammentalen is het Mandinka de meest gesproken taal. Hieronder een aantal woorden in het Mandinka:

    Ja = Haa
    Nee = Haanii
    Dank je wel = Abaraka
    Ga weg = Taa
    Goedemorgen = E Soma
    Goedenavond = E woeloera
    Hoe heet u? = I tong die?
    Mooi = Njiemaa
    Eet smakelijk = Domooro diemaa
    Proost = Eidijah
    Hallo = Salaam Aleikum
    Antwoord hierop = Aleikum Salaam
    Hoe gaat het? = E beddie?
    Uitstekend = nbe djang
    Als Allah het zo wil = Insh Allah

Het is charmant als je een paar woordjes ter begroeting leert tijdens je vakantie. 

Lokale gebruiken

In Gambia is een hand geven heel belangrijk, je rechterhand wel te verstaan. Begroetingen zijn vaak hele rituelen waarbij uitgebreid geïnformeerd wordt over het welzijn van individuele familieleden, aangetrouwde familieleden, vrienden, kennissen, buren, et cetera en kunnen veel tijd in beslag nemen.

Gambia is een islamitisch land, en ook al is er veel vrijheid, toch wordt het gewaardeerd als je je aanpast aan de lokale gebruiken. Je bent weliswaar te gast maar gasten hebben wel de plicht om zich netjes te gedragen tegenover hun gastheren.

Langdurig direct oogcontact in gesprekken zoals wij Westerlingen doen is niet gebruikelijk en kan als als brutaal worden ervaren. Kortstondige blikken zijn prima maar veel Gambianen worden ongemakkelijk van langdurig oogcontact.

In islamitische landen wordt de linkerhand als onrein beschouwd, pak of geef dingen aan met je rechterhand, en eet ook met je rechterhand als je bij iemand thuis wordt uitgenodigd.

Tijdverschil

Er is tijdsverschil tussen Gambia en Nederland. In de wintertijd is het in Gambia 1 uur vroeger dan in Nederland. In de zomertijd is dit verschil 2 uur.

Vervoer in Gambia

Transport is er in soorten en maten in Gambia. Vanzelfsprekend hebben ze hun eigen prijskaartje.

Openbare taxi’s: In de grotere plaatsen rijden er taxi’s, op vaste trajecten. Zolang er plaats is kun je instappen en de taxi stopt wanneer je wilt. Je betaalt een vast tarief van 10 tot 20 Dalasi.

Bush taxi’s: dit zijn de personenbusjes die vaste routes rijden en waar de Afrikanen doorgaans gebruik van maken. De chauffeur heeft een bijrijder, de al pranty die ook het geld int. “Pass” is het signaal dat je moet betalen. Ben niet verbaasd als er 20 passagiers in een bus zitten, die voor 14 personen is bedoeld. Per deel van het totale afstand betaal je een vast bedrag van 10 tot 15 Dalasi. Ook deze busjes stoppen op hun traject wanneer je wilt. Geef dat duidelijk aan bij de bijrijder. Hij tikt tegen het glas of het chassis ten teken dat de chauffeur moet stoppen of weer gas kan geven.
Als je veel bagage bij je hebt, ben je aangewezen op een busje met een imperiaal. Voor tassen en koffers betaal je altijd wat extra’s. De hoogte hiervan is onderhandelbaar.

Particuliere taxi’s: Op de luchthaven, in de grotere steden en tussen plaatsen onderling rijden er taxi’s. Meestal zijn ze als zodanig herkenbaar aan de gele wagen met groene band. Ze hebben geen taximeters en rijden tegen een afgesproken tarief. Het is de moeite waard hier over te onderhandelen. 

Neem voldoende geld mee

De munteenheid van Gambia is de Dalasi: € 1 = ongeveer 75 Dalasi (70 tot 80) en 100 Dalasi = iets van € 1,20 euro. De koersen kunnen behoorlijk schommelen.

Er zijn biljetten van 5, 10, 25, 50 en 100 Dalasi en muntjes van 1 en ½ Dalasi. In tegenstelling tot de munteenheid Cfa in Senegal, is er in Gambia geen gebrek aan klein geld. Gepast betalen of wisselgeld terugkrijgen levert dan ook nooit problemen op. Dat het papiergeld frommelig en vies is, beschouwen wij maar als couleur locale. In Nederland willen de banken het niet in de kluis hebben en je kunt dus niet al thuis geld omwisselen.

Het bank- en verzekeringswezen is in Gambia sterk in opkomst. Bereid je er echter op voor dat het toch nog behelpen wordt. Er zijn geen filialen van Nederlandse of Europese banken. De Afrikaanse grote banken hebben wel steeds vaker samenwerkingsverbanden met Europese. Internetbankieren wordt in rap tempo geïntroduceerd en geld overmaken vanuit Europa levert steeds minder een probleem op.

Geld opnemen

ATM geldautomaten zijn er in Banjul, Serrekunda, Bakau en in SeneGambia. Sinds kort is er ook een in Brikama. Ze werken alléén met de credit card van VISA. Per keer kun je maar 2.000 Dalasi (ongeveer 25 Euro) opnemen en dat maximaal vijf keer per etmaal. Geld opnemen met andere merken credit card of met je gewone bankpas is (nog) niet mogelijk.

Wij raden aan om voldoende Euro’s contant mee op reis te nemen. Gambia stelt hieraan geen limiet.

Loven en bieden

Gambia is naar Europese maatstaven goedkoop. Een overnachting van vijftien Euro, en dat leuke houten beeldje voor maar € 8,   Een flesje frisdrank of bier voor een Euro’tje….. Voor Afrikanen zijn het hele bedragen. En ze denken écht dat bij ons het geld niet op kan en dus wordt de prijs voor Europeanen vaak opgedreven.


Het is de moeite waard om af te dingen op spullen die je op markten worden aangeboden. Zet in op de helft van de vraagprijs. Je Afrikaanse begeleiding kan hierbij zeer behulpzaam zijn.
Onderhandelen over de prijzen bij galeries, restaurants en guesthouses is niet gebruikelijk.

Traveller cheques

Deze worden in elk geval bij alle grote bankfilialen geaccepteerd. De kosten zijn aan de hoge kant. Handig voor noodgevallen.

Geld wisselen

Euro’s wisselen gaat eenvoudig. Bij aankomst op de luchthaven is de eerste mogelijkheid. Je kunt verder bij alle banken, bij de vele officiële geldwisselkantoren en ook bij alle kantoren van Western Union Money Transfer terecht. Tezamen hebben ze ruime openingstijden. Let erop dat de koers en de transactiekosten onderling zeer kunnen verschillen. Natuurlijk wordt er ook zwart gewisseld op markten en bij winkeltjes tegen hoge koersen. Als je hier onervaren in bent, raden we dit echter sterk af, ook omdat het illegaal is.
Wij proberen collectief geld te wisselen bij Soforal, onze eerste locatie. Voor individuele gasten zorgen wij desgewenst voor een passende praktische oplossing. Voor Berending is het stadje Gunjur de dichtsbijzijnde mogelijkheid.

Geld overmaken vanuit Europa

Kom je in nood en heb je extra geld nodig van het thuisfront? De simpelste en snelste manier is om het over te laten maken via Western Union Money Transfer. Binnen enkele uren kun je over geld beschikken. Goedkoop is dat natuurlijk niet.

Bereikbaarheid

De telecommunicatie ontwikkelt zich razendsnel in Gambia.

Telecenters:  In alle steden en grotere dorpen zijn nog telecentre, waar ook internationaal gebeld kan worden. Bijna overal hangt een tikker en je betaalt achteraf wat je hebt gebeld. Dit is goed betaalbaar. De telecentra verliezen echter snel terrein aan de mobiele telefoon.

Mobiele telefonie

Mobiele telefonie is inmiddels volledig ingeburgerd in Gambia. Veel Gambianen beschikken over een tweedehands toestel dat uit Europa komt.

Met je Nederlandse mobiele telefoon kun je doorgaans gewoon bellen en sms-en als je een abonnement hebt (bedenk dat je voor alle voorgeprogrammeerde nummers het landnummer moet draaien; voor Nederland is dat 0031, waarna je de eerste 0 van het gewone nummer weg laat).

Prepaid toestellen werken vaker niet dan wel. Vertrouw daar dus niet op!

Als je langere tijd in Gambia verblijft is het de moeite waard een simlock-vrij toestel mee te brengen en ter plekke een SIM-kaart te kopen en beltegoed. Dit is veel goedkoper voor de binnenlandse telefonie.

Internet en e-mail

In grotere plaatsen zijn er internetcafés waar je computertijd kunt kopen. Jammer genoeg houden de elektriciteitsvoorziening, de telefoonlijntjes en de netwerken dit niet overal bij en valt de verbinding regelmatig uit. Probeer het gewoon later nog een keer. Wifi is veelal in elke lodge al ingevoerd. De kwaliteit verschilt nogal, maar ook dit word met het jaar beter.

Als je thuis het wachtwoord van je e-mail hebt voorgeprogrammeerd, denk er dan aan dat op te zoeken, zodat je ook in Gambia kunt inloggen!

Toeristische attracties

Gambia kent geen grootse en meeslepende toeristische trekpleisters. De Stone circles in Wassu en het slaveneiland James Island (Kunta Kinteh eiland) zijn niettemin het bezoeken waard. Een ‘topattractie’ als Lamine Lodge wordt door ons vermeden, vanwege de drommen toeristen en de opdringerige gidsen en kooplui.

Naast zon, zee en strand, de natuur en de vogels, is het vooral het contact met de bevolking en de couleur locale van hun dagelijks leven dat het verblijf aantrekkelijk maakt. Het is in weinig te vergelijken met het Westen en levert volop inspiratie en verhalen op. Ook het kennis maken met de rijke cultuur van drum en dans, verhalen vertellen en andere ambiances hoort wat ons betreft bij de Gambia beleving.

Hierboven 2 foto's van Lamine Lodge

Stone Circles Wassu

De Wassu Stone Circles zijn mysterieuze stenen cirkels in het binnenland van Gambia die nog altijd raadsels oproepen. In een enorm uitgestrekt gebied van zo’n 350 kilometer langs de Gambia-rivier zijn maar liefst duizend van deze cirkels te vinden, met tienduizenden stenen. Deze monumenten staan ook bekend als de Senegambian Stone Circles of het ‘Stonehenge’ van Gambia.

Nergens anders in de wereld zijn zoveel steencirkels te vinden als in Gambia. Daarom zijn ze in 2006 ook opgenomen op de Werelderfgoedlijst van Unesco. In totaal zijn er vier groepen van cirkels, waarvan de Wassu Stone Circles de bekendste zijn. Op deze plek is ook een museum met uitleg over de geschiedenis van de stenen.

Kunta Kinteh (james) Island

Kunta Kinteh Island is bij de meeste mensen (nog steeds) beter bekend als James Island. Het eiland werd in 2011 tijdens het internationale Roots Festival vernoemd naar Kunta Kinteh, een fictioneel karakter uit een boek van de schrijver Alex Haley. Kunta Kinte werd rond 1750 geboren in het dorp Juffere en werd op 17 jarige leeftijd gevangen genomen door slavenhandelaren. Per schip werd hij naar Amerika gebracht waar hij werd gekocht door een plantagehouder uit Virginia. Het verhaal over hem is ook verfilmd in de miniserie ‘Roots’ uit 1977.

Eten en drinken

Voor het ontbijt is het lokale stokbrood tappalappa met wat smeerkaas, jam en een eitje gebruikelijk.

Er wordt door de Gambianen twee keer per dag warm gegeten, waarbij de lunch de hoofdmaaltijd is.

De West Afrikaanse keuken is voor Europeanen herkenbaar. Rijst, vis en verse groenten zijn de hoofdbestanddelen van de Afrikaanse lunch en diner. Met een grote variëteit aan sauzen kun je een hele vakantie vooruit. Kip en rundvlees zijn relatief luxe, maar in de steden bijna altijd wel te koop.

Typische gerechten

  • Domoda: Het nationale gerecht, een stoofpot van vlees (meestal rund of kip) in een kruidige pindasaus.
  • Benachin: Ook wel Jollof of Wollof rice genoemd. Dit is een eenpansgerecht met rijst gekookt in tomatensaus met groenten en/of vlees, kip of vis.
  • Yassa: Een stoofpot van kip of vis met een pittige citroensaus, veel ui en geserveerd met rijst.

Kijk er bij een familie trouwens niet van op als er ter ere van het bezoek discreet een kip wordt geslacht, die je later krijgt opgediend. In restaurants en guesthouses staat ook Westerse gerechten als frites en spaghetti op het menu.

Boven: Chicken Domoda   Links: Benachin

Afrikanen drinken (gefilterd) grondwater. Wij raden toeristen aan om gebotteld bronwater te drinken. Dit is in grotere plaatsen en in alle guesthouses en lodges te koop.

Naast de grote merken frisdrank zijn er ook heerlijke lokale (vruchten)drankjes. Gambia heeft met Jullbrew een lekker lokaal bier en de geïmporteerde wijn is prima.

In de horeca zijn fooien niet nodig, maar ze worden natuurlijk met een brede lach aanvaard.

 

Kleding

We adviseren comfortabele kleding, die tegen een stootje kan. Overdag is katoen aan te bevelen. ’s Avonds koelt het sterk af en is wollen/fleece kleding prettig. Ook vanwege de insecten is het dan raadzaam armen en benen bedekt te hebben. Ook een warm vest of jack kan van pas komen.

Kleding is eenvoudig zelf te wassen. Desgewenst verzorgen de meeste lodges dat tegen een geringe vergoeding voor je.

Tip:

Wil je eenvoudig wat bijdragen aan de lokale gemeenschap? Breng dan vooral die kleding mee, die al een hele tijd ongedragen in de kast ligt. Aan het einde van je vakantie laat je ze achter bij blije mensen. Hetzelfde geldt voor jouw toiletspullen zoals tandpasta, (zonnebrand) crèmes,  zeep enz.

Wij sluiten ons als gast aan bij de heersende (Islamitische) cultuur in West-Afrika. Bij het bezoek aan steden, dorpen en families is het gewenst enigszins bedekt gekleed te gaan. Bij bezoek aan een moskee dienen vrouwen het hoofd en schouders bedekt te hebben.

Zwemkleding is voor aan het zwembad of voor op het strand, ga dus niet in je zwembroek of bikini top naar de markt of op safari. Verder zijn korte broeken tot de knie ook prima maar korte broeken boven de knie (en korter) worden als niet netjes beschouwd. In Islamitische landen is het niet netjes om als je zit met je schoenzool naar iemand te wijzen omdat dit onrein is. Dit kan opgevat worden als belediging. Met je schoenen plat op de grond of je schoenen uit zit je veilig. 

Gambianen zijn vooral een heel gezellig volk en zullen het zeer waarderen als je in ieder geval je best doet om hun gewoontes te respecteren.

Familie verbanden

Een meer dan oppervlakkig contact met een Afrikaan is niet mogelijk, zonder je rekenschap te geven van zijn of haar familie. In Afrika bestaat het individu bij de gratie van het collectief. Je wordt dus al snel vriend van de familie en als je hulp biedt, dan doe je dat (indirect) aan de hele familie. Accepteer gewoon dat dit zo is en verlies je eigen doel niet uit het oog.

Uitwisselen contactgegevens

Zeker jonge mannen zijn eager om contact gegevens uit te wisselen. Wees niet verbaasd als ze er ook gebruik van maken door je te bellen, via Facebook een bericht te sturen of door te mailen als je weer thuis bent. Dat kan overigens erg leuk zijn.

 

 Ben je niet van plan contact met iemand te onderhouden, zeg dan gewoon ‘neen’ tegen het verzoek om jouw gegevens. In het algemeen wordt dat zonder enig probleem geaccepteerd. Wij vinden het geven van nep-gegevens niet respectvol.

Seksualiteit en sekstoerisme

Gambia heeft het imago gekregen van onbeschaamd sekstoerisme. Equivalent voor Thailand, alleen dan waar oudere Europese vrouwen jonge donkere mannen komen schaken. Wij vinden dat het fenomeen erg wordt overbelicht, ook omdat het initiatief meestal bij die mannen zelf ligt. We zullen verder niet ontkennen dat het opvallend aanwezig is in het toeristische SeneGambia.

Weet dat deze praktijk onder de bevolking niet is geaccepteerd. De zogenaamde ‘beachboys’ of ‘bumsters’ hebben een laag aanzien binnen de gemeenschap. Dit wordt onder meer verklaard uit de Islam. Vrouwen spelen in Afrika een hoofdrol, maar dan wel binnen hun familie.

Te vrijelijk gedrag van Europese vrouwen wordt daarom niet gewaardeerd.

Zoenen wordt al snel als een belofte voor de toekomst (lees: een ticket naar Europa) gezien. Seks is dus zéker niet vrijblijvend.

Voor Westerse mannen die wat beginnen met Afrikaanse vrouwen, geldt natuurlijk iets vergelijkbaars.

Homoseksualiteit bestaat officieel niet in Islamitisch Gambia. Het is bovendien strafbaar. Ben je op zoek naar ongecompliceerd vertier, dan kun je je heil beter ergens anders zoeken.

Lichamelijke affectie tonen in het openbaar vindt men niet netjes. Hand in hand lopen is prima maar kussen of intens seksueel getint knuffelen op straat is niet gebruikelijk. Dit wordt men geacht achter gesloten deuren te doen. Voor Gambiaanse maatstaven zijn Westerlingen soms shocking direct, in Gambia praat men liever in cirkels en een kort of direct negatief antwoord wordt meestal eerst mooi ingepakt en uitvoerig uitgelegd. Merk je dat je op een persoonlijke vraag geen direct antwoord krijgt, dan kan het zijn dat men gewoon geen antwoord wil geven op je vraag omdat deze als te indringend wordt gezien, dit dien je te respecteren in plaats voor door te blijven vragen. Het is sowieso niet handig om veel politiek geladen vragen te stellen.

Cadeaus en Giften

Gambianen hebben van oudsher een rijke cultuur van het onderling cadeaus geven. Het onderstreept hun medemenselijkheid en het verhoogt hun status. Bij huwelijken en doopfeesten hebben geschenken vaak voorgeschreven waarden. Ook tussendoor wordt er het nodige weg gegeven.

 

Van Westerlingen worden ook graag cadeaus aangenomen. Kinderen vragen in de toeristengebieden al onbeschaamd ‘Give me pen.’, ‘Any minty?’ of ‘Spare me 25 Dalasi.’  Steeds vaker wijzen ze in de winkel de bal aan, die jij voor ze moet kopen. En volwassenen (óók vrouwen!) laten net zo onbeschaamd weten dat ze jouw schoenen, zonnebril, horloge of mobieltje wel willen hebben. Hierbij worden ze niet gehinderd door enige kennis van de waarde ervan.

Op die vragen van volwassenen kun je gewoon duidelijk en beslist ‘neen’ zeggen. In het algemeen is een brede glimlach het antwoord; het was leuk geprobeerd. 

 

Toubab

Toeristen die in een dorp verblijven zijn een relatief nieuw fenomeen. Kinderen roepen je van verre nog nieuwsgierig toe: ‘Toubab, toubab!’ (witte man). Geef ze op straat nooit wat ze vragen. Hen wordt op school geleerd dat dit niet mag en wij moeten dit gedrag dus ook niet belonen. Beloof aan jongeren en volwassenen geen dingen die je niet van plan bent waar te maken.

 

Ben je op bezoek bij een familie of op een school, dan is het juist wél leuk om wat kleine cadeautjes uit te delen. Ballonnen, haarspeldjes, vingerpoppetjes en pennen doen het bijvoorbeeld altijd goed. Zorg er in dit geval voor dat je genoeg hebt voor alle kinderen. Je zou niet de eerste zijn die een knokpartij onder peuters veroorzaakt! Vertrouw je het niet helemaal, laat de spulletjes dan door een volwassene verdelen.

Fotografie

Onderdeel van de lol van vakantie is het maken van foto’s. Afrikanen zijn bijzonder fotogeniek en vinden het in het persoonlijk contact vaak erg leuk om vastgelegd te worden. Als ze het digitale resultaat meteen terug kunnen zien op je camera is het helemaal feest. Vraag het altijd wel eerst even!

 

Op veel toeristische plekken wordt tegenwoordig geld gevraagd als je een foto wilt maken. Wij raden af om daarop in te gaan. Verder raden we aan om terughoudend te zijn met het fotograferen van onbekende (drommen) mensen op straat, markten en stranden. Maar al te vaak levert dit onomwonden commentaar op, waardoor je je opgelaten zult voelen.

Het fotograferen van politie, militairen en andere ambtenaren in functie is verboden. Waag de gok niet!

 

Ontwikkelingshulp

Er is een kans dat je na gaat denken hoe je structureel iets voor de Afrikanen kunt doen. Velen gingen je daarin voor en er zijn dan ook heel wat particuliere initiatieven die onderwijs en gezondheidszorg ondersteunen.

Weet dat het opstarten van dergelijke projecten zelden van een leien dakje gaat, ook vanwege de taal- en cultuurverschillen.

Het is aan te bevelen geen individuele mensen te sponsoren. Een collectief of instelling is verstandiger. Jaloezie en competitie om jouw vriendschap worden daarmee voorkomen. Wij pleiten ervoor aan te sluiten bij een al actieve organisatie of project.

 

Post en pakketten versturen vanuit Europa

Door schade en schande wijs geworden, adviseren wij je om geen waardevolle zaken met de post te sturen. De Gambiaanse Post heeft helaas niet het predicaat ‘Koninklijk’. Een eenvoudige brief is natuurlijk geen probleem. Al snel worden verzonden spullen echter ontvreemd of verdwijnen enveloppen en pakketten zelfs helemaal.

 

Geef post mee aan reizigers naar Gambia. Bijvoorbeeld via het prikbord van startpagina Gambia zijn er best mensen te vinden, die wat voor je mee willen nemen. En de Afrikanen draaien hun hand er niet voor om naar de luchthaven te komen om het in ontvangst te nemen.

Bananendoos

Gaat het om grotere hoeveelheden, dan zijn er in Nederland enkele betrouwbare container vervoerders, waarmee je de spullen in Gambia kunt krijgen. Vaak verstuur je al een bananendoos vol spullen naar Gambia voor 7.50 euro. Diverse stichtingen en vrijwilliger organisaties organiseren enkele keren per jaar een “bananendozen” actie.

Een mooie website met een verzameling aan organisaties is Stichting Gambia, geven met liefde.  Klik op link hieronder.

https://gambiagevenmetliefde.org/?page_id=5778

 

Criminaliteit

Mede onder invloed van religie komt criminaliteit navenant weinig voor in Gambia. De tendens is ook hier echter negatief, vooral in de grote steden en op plaatsen waar het toerisme zich concentreert. Net als overal worden dieven gemaakt als hen de kans wordt geboden. Ga dus weloverwogen om met geld, sieraden en dure apparatuur. Ga niet in op aanbiedingen van onbekenden om je op sleeptouw te nemen naar bezienswaardigheden. Houdt de deur van je kamer gesloten, ook als je maar even weggaat.

Sommige lodges beschikken een kluisje, waarin geld en documenten in bewaring kunnen worden gegeven.

 

Lokale noodnummers

Je hoopt natuurlijk niet dat er iets ernstigs gebeurt ons verblijf in Gambia. Mocht je wel contact met de hulpdiensten nodig hebben, zijn dit de lokale noodnummers:

116: ambulance

117: politie

118: brandweer