
The Controlled Swarm Box
Lees op deze pagina meer over bijen in Gambia tijdens onze bijenreizen en imker workshops. Leer meer over de verschillende soorten bijen, de manier van imkeren en de uitdagingen waar bijenhouders in Gambia mee te maken krijgen.
Wilde en Angelloze Bijen
- Angelloze bijen (Meliponini): Sub-Sahara Afrika kent diverse geslachten van angelloze bijen (zoals Meliponula en Hypotrigona) die ook in de Gambiaanse savannes en bossen leven.
- Wilde solitaire bijensoorten: Er zijn in de West-Afrikaanse regio tal van kleine solitaire bijen, behorend tot families als de Megachilidae (hars- en behangersbijen), die een belangrijke rol spelen bij de bestuiving van de lokale flora.
Bijensoorten in Gambia
In Gambia vind je diverse bijensoorten zoals de Afrikaanse honingbij (Apis mellifera adonsonii) , wilde en angelloze bijen. Ontdek hoe deze bijen leven in de Afrikaanse habitat en welke rol ze spelen in de lokale ecosystemen. Deze bijen zijn goed aangepast aan het plaatselijke klimaat en de plaatselijke vegetatie, waardoor ze zeer efficiënte honingproducenten zijn.
Ook in Gambia spelen bijen een grote rol in de natuur en de lokale economie door de teelt van de Afrikaanse honingbij (Apis mellifera adansonii) en kleinschalige honingproducenten.
Bijen spelen een cruciale rol in hun ecosysteem. Het belang kan dan ook niet genoeg worden benadrukt.
Ze zijn niet alleen verantwoordelijk voor de bestuiving van een grote verscheidenheid aan planten en bomen, maar ook voor het waarborgen van de biodiversiteit en duurzaamheid van de flora van het land. Bijen helpen bij de productie van fruit, groenten en zaden.

Apis mellifera adansonii - De West-Afrikaanse bij
De Apis mellifera adansonii is een ondersoort van de westerse honingbij met waarschijnlijk het grootste bereik van de Apis mellifera in Afrika, behorend tot de A Afstamming van honingbijen.
Het soort is oorspronkelijk geïdentificeerd door Michael Adansonin in zijn Histoire naturelle du Senegal in 1757. Aanvankelijk werd de naam adsansonii verkeerd toegepast op A.m. scutelleta en in het bijzonder op de Afrikaanse bijen van Zuid-Amerika.
Hoe spreek je dat uit?
Apis mellifera adansonii spreek je uit als: Adan-SO-nee-i (klemtoon op so, waarbij de dubbele 'ii' aan het einde klinkt als 'ee-ie')
Habitat
West-Afrika en Centraal-Afrika, van Senegal en Nigeria tot aan de Congo.
De inheemse habitat van A. m. adansonii omvat de tropische westelijke en centrale regio's van Afrika van Senegal naar de zuidelijke grens van Tsjaad, die zich zuidwaarts uitstrekt tot aan Congo, die zowel tropische als semi-aride klimaten bestrijkt.
Gedrag
Zeer defensief bij verstoring van het nest.
Er zijn berichten dat als de A. m. adansonii in traditionele bijenkasten wordt gehouden, waar een enkele kam honing van achteren zou worden verwijderd. Ze kunnen in de buurt van dorpen worden gehouden, zelfs in huismuren, alleen agressie vertonen de dag nadat honing is verwijderd. Als ze echter worden onderworpen aan grotere manipulatie, zoals met moderne bijenkasten met verplaatsbare frames, resulteert hun agressie erin dat ze alleen 's nachts met zware rook kunnen worden gewerkt, en eventueel rood licht.
Onderzoek uitgevoerd in Nigeria van 2010 tot 2013 concludeerde dat de A. m. adansonii "varroa tolerant" waren als gevolg van de lage niveaus van varroa destructor mijten binnen de volken als deze worden gehouden in traditionele KTB hive’s " Keniaanse top bar kasten ".
De auteurs theoretiseerden dat de "grotere mate van onvruchtbaarheid van volwassen vrouwelijke mijt na invasie van werksterbroed (in vergelijking met West-Europese honingbijen)" de lage besmettingsniveaus zou kunnen verklaren. Het artikel werd afgesloten met het beschrijven van de varroamijt als "van weinig betekenisvol" tegenover A. m. adansonii.
Verschijning
Het is een kleine, gele bij, met een kenmerkende kleur die zelfs voorkomt in de drones. Groter dan de A. m. litorea bij maar verder qua uiterlijk vergelijkbaar, hoewel het genetisch nauwer verwant is aan de A. m. scutellaa bij.
Absconding
Adansoni-bijen zijn van nature migranten. Regelmatig komt het voor dat een heel volk de woning verlaat, om kilometers verderop helemaal opnieuw te beginnen.
Absconding - (letterlijke betekenis: stilletjes ervandoor gaan) is dus iets heel anders dan zwermen.
Bij absconding verlaten alle volwassen bijen de kast, met achterlating van het eventueel nog aanwezige broed en de honing. Dit verhuisgedrag kan worden veroorzaakt door allerlei stressfactoren, zoals een uitblijvende dracht, watergebrek, bosbranden, een inval van mieren of van de honingdas (zie hiernaast). Absconding is dus steeds een 'overlevingsgedrag'. Ook zorgvuldigheid van de imker kan een oorzaak zijn. Bijvoorbeeld een te ruwe behandeling, of wanneer de kast/TBH onvoldoende schaduw krijgt.
Ook praktijken die bij ons heel gewoon zijn, zoals bijvoorbeeld het reizen, of het houden van bijen in stapelkasten (wordt ook in Gambia, maar vooral Senegal wel toegepast in commerciële imkerijen), leiden tot meer absconding.
Belagers
In Gambia heeft de imker te maken met andere belagers dan waarmee wij vertrouwd zijn. Behalve de mieren gaat het ook om de honingdas. Deze dieren eten niet alleen van de honing en het broed, maar verstoren ook het volk zodanig dat absconding vaak het gevolg is.
De imker moet bij het plaatsen van z'n kasten dus niet alleen rekening houden met voldoende schaduw en water, maar ook iets preventiefs doen tegen deze indringers. Het ophangen van kasten hoog in bomen en het insmeren van de draden met vet zijn zulke maatregelen, maar afdoende is het lang niet altijd.
Vooral de honingdas is heel slim en moeilijk tegen te houden.
Termieten zijn één van de grootste plagen van een houten top bar hive. Ze kunnen houten bijenkasten aantasten door cellulose uit het hout te eten, wat de structuur verzwakt.
In 2016 hebben we samen met de imkers van Tumani Tenda topbar hives gemaakt van cement/beton. Deze staan inmiddels nu 10 jaar en worden nog steeds gebruikt zonder last te hebben van de termieten.
Voor november 2026 staat in de planning dat we een soort gelijk project gaan doen in Bulanjor, een klein plaatsje dichtbij onze lodge in Bintang Bolong. Foto’s en verslag hiervan zal hier bijgeplaatst worden.


Neem voldoende geld mee
De munteenheid van Gambia is de Dalasi: € 1 = ongeveer 80 Dalasi (75 tot 85) en 100 Dalasi = iets van € 1,20 euro. De koersen kunnen behoorlijk schommelen.
Er zijn biljetten van 5, 10, 25, 50, 100 en 200 Dalasi en muntjes van 1 en ½ Dalasi. In tegenstelling tot de munteenheid Cfa in Senegal, is er in Gambia geen gebrek aan klein geld. Gepast betalen of wisselgeld terugkrijgen levert dan ook nooit problemen op. Dat het papiergeld frommelig en vies is, beschouwen wij maar als couleur locale. In Nederland willen de banken het niet in de kluis hebben en je kunt dus niet al thuis geld omwisselen.
Het bank- en verzekeringswezen is in Gambia sterk in opkomst. Bereid je er echter op voor dat het toch nog behelpen wordt. Er zijn geen filialen van Nederlandse of Europese banken. De Afrikaanse grote banken hebben wel steeds vaker samenwerkingsverbanden met Europese. Internetbankieren wordt in rap tempo geïntroduceerd en geld overmaken vanuit Europa levert steeds minder een probleem op.
• Contant Geld: Contant geld in Euro’s. Navraag bij deelnemers van vorige reizen leert dat je ongeveer 250 euro p.p. gemiddeld nodig bent voor drankjes en enkele souvenirs. Pinnen kan eigenlijk alleen in het toeristische Senegambia, waar wij niet komen. Neem liever iets meer euro’s mee die gewisseld kunnen worden op de lodges.
• Denk ook aan de 2 x 20 euro security tax.

Geld opnemen
ATM geldautomaten zijn er in Banjul, Serrekunda, Bakau en in SeneGambia. Sinds kort is er ook een in Brikama. Ze werken alléén met de credit card van VISA. Per keer kun je maar 2.000 Dalasi (ongeveer 25 Euro) opnemen en dat maximaal vijf keer per etmaal. Geld opnemen met andere merken credit card of met je gewone bankpas is (nog) niet mogelijk.
Wij raden aan om voldoende Euro’s contant mee op reis te nemen. Gambia stelt hieraan geen limiet.
Loven en bieden
Gambia is naar Europese maatstaven goedkoop. Een overnachting van vijftien Euro, en dat leuke houten beeldje voor maar € 8, Een flesje frisdrank of bier voor een Euro’tje….. Voor Afrikanen zijn het hele bedragen. En ze denken écht dat bij ons het geld niet op kan en dus wordt de prijs voor Europeanen vaak opgedreven.
Het is de moeite waard om af te dingen op spullen die je op markten worden aangeboden. Zet in op de helft van de vraagprijs. Je Afrikaanse begeleiding kan hierbij zeer behulpzaam zijn.
Onderhandelen over de prijzen bij galeries, restaurants en guesthouses is niet gebruikelijk.
Traveller cheques
Deze worden in elk geval bij alle grote bankfilialen geaccepteerd. De kosten zijn aan de hoge kant. Handig voor noodgevallen.
Geld wisselen
Euro’s wisselen gaat eenvoudig. Bij aankomst op de luchthaven is de eerste mogelijkheid. Je kunt verder bij alle banken, bij de vele officiële geldwisselkantoren en ook bij alle kantoren van Western Union Money Transfer terecht. Tezamen hebben ze ruime openingstijden. Let erop dat de koers en de transactiekosten onderling zeer kunnen verschillen. Natuurlijk wordt er ook zwart gewisseld op markten en bij winkeltjes tegen hoge koersen. Als je hier onervaren in bent, raden we dit echter sterk af, ook omdat het illegaal is.
Wij proberen collectief geld te wisselen bij Soforal, onze eerste locatie. Voor individuele gasten zorgen wij desgewenst voor een passende praktische oplossing. Voor Berending is het stadje Gunjur de dichtsbijzijnde mogelijkheid.
Geld overmaken vanuit Europa
Kom je in nood en heb je extra geld nodig van het thuisfront? De simpelste en snelste manier is om het over te laten maken via Western Union Money Transfer. Binnen enkele uren kun je over geld beschikken. Goedkoop is dat natuurlijk niet.
Bereikbaarheid
De telecommunicatie ontwikkelt zich razendsnel in Gambia.
Telecenters: In alle steden en grotere dorpen zijn nog telecentre, waar ook internationaal gebeld kan worden. Bijna overal hangt een tikker en je betaalt achteraf wat je hebt gebeld. Dit is goed betaalbaar. De telecentra verliezen echter snel terrein aan de mobiele telefoon.
Mobiele telefonie
Mobiele telefonie is inmiddels volledig ingeburgerd in Gambia. Veel Gambianen beschikken over een tweedehands toestel dat uit Europa komt.
Met je Nederlandse mobiele telefoon kun je doorgaans gewoon bellen en sms-en als je een abonnement hebt (bedenk dat je voor alle voorgeprogrammeerde nummers het landnummer moet draaien; voor Nederland is dat 0031, waarna je de eerste 0 van het gewone nummer weg laat).
Prepaid toestellen werken vaker niet dan wel. Vertrouw daar dus niet op!
Als je langere tijd in Gambia verblijft is het de moeite waard een simlock-vrij toestel mee te brengen en ter plekke een SIM-kaart te kopen en beltegoed. Dit is veel goedkoper voor de binnenlandse telefonie.
Internet en e-mail
In grotere plaatsen zijn er internetcafés waar je computertijd kunt kopen. Jammer genoeg houden de elektriciteitsvoorziening, de telefoonlijntjes en de netwerken dit niet overal bij en valt de verbinding regelmatig uit. Probeer het gewoon later nog een keer. Wifi is veelal in elke lodge al ingevoerd. De kwaliteit verschilt nogal, maar ook dit word met het jaar beter.
Als je thuis het wachtwoord van je e-mail hebt voorgeprogrammeerd, denk er dan aan dat op te zoeken, zodat je ook in Gambia kunt inloggen!
Toeristische attracties
Gambia kent geen grootse en meeslepende toeristische trekpleisters. De Stone circles in Wassu en het slaveneiland James Island (Kunta Kinteh eiland) zijn niettemin het bezoeken waard. Een ‘topattractie’ als Lamine Lodge wordt door ons vermeden, vanwege de drommen toeristen en de opdringerige gidsen en kooplui.
Naast zon, zee en strand, de natuur en de vogels, is het vooral het contact met de bevolking en de couleur locale van hun dagelijks leven dat het verblijf aantrekkelijk maakt. Het is in weinig te vergelijken met het Westen en levert volop inspiratie en verhalen op. Ook het kennis maken met de rijke cultuur van drum en dans, verhalen vertellen en andere ambiances hoort wat ons betreft bij de Gambia beleving.
Hierboven 2 foto's van Lamine Lodge
Stone Circles Wassu
De Wassu Stone Circles zijn mysterieuze stenen cirkels in het binnenland van Gambia die nog altijd raadsels oproepen. In een enorm uitgestrekt gebied van zo’n 350 kilometer langs de Gambia-rivier zijn maar liefst duizend van deze cirkels te vinden, met tienduizenden stenen. Deze monumenten staan ook bekend als de Senegambian Stone Circles of het ‘Stonehenge’ van Gambia.
Nergens anders in de wereld zijn zoveel steencirkels te vinden als in Gambia. Daarom zijn ze in 2006 ook opgenomen op de Werelderfgoedlijst van Unesco. In totaal zijn er vier groepen van cirkels, waarvan de Wassu Stone Circles de bekendste zijn. Op deze plek is ook een museum met uitleg over de geschiedenis van de stenen.
Kunta Kinteh (james) Island
Kunta Kinteh Island is bij de meeste mensen (nog steeds) beter bekend als James Island. Het eiland werd in 2011 tijdens het internationale Roots Festival vernoemd naar Kunta Kinteh, een fictioneel karakter uit een boek van de schrijver Alex Haley. Kunta Kinte werd rond 1750 geboren in het dorp Juffere en werd op 17 jarige leeftijd gevangen genomen door slavenhandelaren. Per schip werd hij naar Amerika gebracht waar hij werd gekocht door een plantagehouder uit Virginia. Het verhaal over hem is ook verfilmd in de miniserie ‘Roots’ uit 1977.
Eten en drinken
Voor het ontbijt is het lokale stokbrood tappalappa met wat pindakaas, jam en een eitje gebruikelijk.
Er wordt door de Gambianen twee keer per dag warm gegeten, waarbij de lunch de hoofdmaaltijd is.
De West Afrikaanse keuken is voor Europeanen herkenbaar. Rijst, vis en verse groenten zijn de hoofdbestanddelen van de Afrikaanse lunch en diner. Met een grote variëteit aan sauzen kun je een hele vakantie vooruit. Kip en rundvlees zijn relatief luxe, maar in de steden bijna altijd wel te koop.
Typische gerechten
- Domoda: Het nationale gerecht, een stoofpot van vlees (meestal rund of kip) in een kruidige pindasaus.
- Benachin: Ook wel Jollof of Wollof rice genoemd. Dit is een eenpansgerecht met rijst gekookt in tomatensaus met groenten en/of vlees, kip of vis.
- Yassa: Een stoofpot van kip of vis met een pittige citroensaus, veel ui en geserveerd met rijst.
Kijk er bij een familie trouwens niet van op als er ter ere van het bezoek discreet een kip wordt geslacht, die je later krijgt opgediend. In restaurants en guesthouses staat ook Westerse gerechten als frites en spaghetti op het menu.
Boven: Chicken Domoda Links: Benachin
Afrikanen drinken (gefilterd) grondwater. Wij raden toeristen aan om gebotteld bronwater te drinken. Dit is in grotere plaatsen en in alle guesthouses en lodges te koop.
Naast de grote merken frisdrank zijn er ook heerlijke lokale (vruchten)drankjes. Gambia heeft met Jullbrew een lekker lokaal bier en de geïmporteerde wijn is prima.
In de horeca zijn fooien niet nodig, maar ze worden natuurlijk met een brede lach aanvaard.
Kleding
We adviseren comfortabele kleding, die tegen een stootje kan. Overdag is katoen aan te bevelen. ’s Avonds koelt het sterk af en is wollen/fleece kleding prettig. Ook vanwege de insecten is het dan raadzaam armen en benen bedekt te hebben. Ook een warm vest of jack kan van pas komen.
Kleding is eenvoudig zelf te wassen. Desgewenst verzorgen de meeste lodges dat tegen een geringe vergoeding voor je.
Tip:
Wil je eenvoudig wat bijdragen aan de lokale gemeenschap? Breng dan vooral die kleding mee, die al een hele tijd ongedragen in de kast ligt. Aan het einde van je vakantie laat je ze achter bij blije mensen. Hetzelfde geldt voor jouw toiletspullen zoals tandpasta, (zonnebrand) crèmes, zeep enz.
Wij sluiten ons als gast aan bij de heersende (Islamitische) cultuur in West-Afrika. Bij het bezoek aan steden, dorpen en families is het gewenst enigszins bedekt gekleed te gaan. Bij bezoek aan een moskee dienen vrouwen het hoofd en schouders bedekt te hebben.
Zwemkleding is voor aan het zwembad of voor op het strand, ga dus niet in je zwembroek of bikini top naar de markt of op safari. Verder zijn korte broeken tot de knie ook prima maar korte broeken boven de knie (en korter) worden als niet netjes beschouwd. In Islamitische landen is het niet netjes om als je zit met je schoenzool naar iemand te wijzen omdat dit onrein is. Dit kan opgevat worden als belediging. Met je schoenen plat op de grond of je schoenen uit zit je veilig.
Gambianen zijn vooral een heel gezellig volk en zullen het zeer waarderen als je in ieder geval je best doet om hun gewoontes te respecteren.

Familie verbanden
Een meer dan oppervlakkig contact met een Afrikaan is niet mogelijk, zonder je rekenschap te geven van zijn of haar familie. In Afrika bestaat het individu bij de gratie van het collectief. Je wordt dus al snel vriend van de familie en als je hulp biedt, dan doe je dat (indirect) aan de hele familie. Accepteer gewoon dat dit zo is en verlies je eigen doel niet uit het oog.
Uitwisselen contactgegevens
Zeker jonge mannen zijn eager om contact gegevens uit te wisselen. Wees niet verbaasd als ze er ook gebruik van maken door je te bellen, via Facebook een bericht te sturen of door te mailen als je weer thuis bent. Dat kan overigens erg leuk zijn.
Ben je niet van plan contact met iemand te onderhouden, zeg dan gewoon ‘neen’ tegen het verzoek om jouw gegevens. In het algemeen wordt dat zonder enig probleem geaccepteerd. Wij vinden het geven van nep-gegevens niet respectvol.
Seksualiteit en sekstoerisme
Gambia heeft het imago gekregen van onbeschaamd sekstoerisme. Equivalent voor Thailand, alleen dan waar oudere Europese vrouwen jonge donkere mannen komen schaken. Wij vinden dat het fenomeen erg wordt overbelicht, ook omdat het initiatief meestal bij die mannen zelf ligt. We zullen verder niet ontkennen dat het opvallend aanwezig is in het toeristische SeneGambia.
Weet dat deze praktijk onder de bevolking niet is geaccepteerd. De zogenaamde ‘beachboys’ of ‘bumsters’ hebben een laag aanzien binnen de gemeenschap. Dit wordt onder meer verklaard uit de Islam. Vrouwen spelen in Afrika een hoofdrol, maar dan wel binnen hun familie.
Te vrijelijk gedrag van Europese vrouwen wordt daarom niet gewaardeerd.
Zoenen wordt al snel als een belofte voor de toekomst (lees: een ticket naar Europa) gezien. Seks is dus zéker niet vrijblijvend.
Voor Westerse mannen die wat beginnen met Afrikaanse vrouwen, geldt natuurlijk iets vergelijkbaars.
Homoseksualiteit bestaat officieel niet in Islamitisch Gambia. Het is bovendien strafbaar. Ben je op zoek naar ongecompliceerd vertier, dan kun je je heil beter ergens anders zoeken.
Lichamelijke affectie tonen in het openbaar vindt men niet netjes. Hand in hand lopen is prima maar kussen of intens seksueel getint knuffelen op straat is niet gebruikelijk. Dit wordt men geacht achter gesloten deuren te doen. Voor Gambiaanse maatstaven zijn Westerlingen soms shocking direct, in Gambia praat men liever in cirkels en een kort of direct negatief antwoord wordt meestal eerst mooi ingepakt en uitvoerig uitgelegd. Merk je dat je op een persoonlijke vraag geen direct antwoord krijgt, dan kan het zijn dat men gewoon geen antwoord wil geven op je vraag omdat deze als te indringend wordt gezien, dit dien je te respecteren in plaats voor door te blijven vragen. Het is sowieso niet handig om veel politiek geladen vragen te stellen.
Cadeaus en Giften
Gambianen hebben van oudsher een rijke cultuur van het onderling cadeaus geven. Het onderstreept hun medemenselijkheid en het verhoogt hun status. Bij huwelijken en doopfeesten hebben geschenken vaak voorgeschreven waarden. Ook tussendoor wordt er het nodige weg gegeven.
Van Westerlingen worden ook graag cadeaus aangenomen. Kinderen vragen in de toeristengebieden al onbeschaamd ‘Give me pen.’, ‘Any minty?’ of ‘Spare me 25 Dalasi.’ Steeds vaker wijzen ze in de winkel de bal aan, die jij voor ze moet kopen. En volwassenen (óók vrouwen!) laten net zo onbeschaamd weten dat ze jouw schoenen, zonnebril, horloge of mobieltje wel willen hebben. Hierbij worden ze niet gehinderd door enige kennis van de waarde ervan.
Op die vragen van volwassenen kun je gewoon duidelijk en beslist ‘neen’ zeggen. In het algemeen is een brede glimlach het antwoord; het was leuk geprobeerd.
Toubab
Toeristen die in een dorp verblijven zijn een relatief nieuw fenomeen. Kinderen roepen je van verre nog nieuwsgierig toe: ‘Toubab, toubab!’ (witte man). Geef ze op straat nooit wat ze vragen. Hen wordt op school geleerd dat dit niet mag en wij moeten dit gedrag dus ook niet belonen. Beloof aan jongeren en volwassenen geen dingen die je niet van plan bent waar te maken.
Ben je op bezoek bij een familie of op een school, dan is het juist wél leuk om wat kleine cadeautjes uit te delen. Ballonnen, haarspeldjes, vingerpoppetjes en pennen doen het bijvoorbeeld altijd goed. Zorg er in dit geval voor dat je genoeg hebt voor alle kinderen. Je zou niet de eerste zijn die een knokpartij onder peuters veroorzaakt! Vertrouw je het niet helemaal, laat de spulletjes dan door een volwassene verdelen.
Fotografie
Onderdeel van de lol van vakantie is het maken van foto’s. Afrikanen zijn bijzonder fotogeniek en vinden het in het persoonlijk contact vaak erg leuk om vastgelegd te worden. Als ze het digitale resultaat meteen terug kunnen zien op je camera is het helemaal feest. Vraag het altijd wel eerst even!
Op veel toeristische plekken wordt tegenwoordig geld gevraagd als je een foto wilt maken. Wij raden af om daarop in te gaan. Verder raden we aan om terughoudend te zijn met het fotograferen van onbekende (drommen) mensen op straat, markten en stranden. Maar al te vaak levert dit onomwonden commentaar op, waardoor je je opgelaten zult voelen.
Het fotograferen van politie, militairen en andere ambtenaren in functie is verboden. Waag de gok niet!
Ontwikkelingshulp
Er is een kans dat je na gaat denken hoe je structureel iets voor de Afrikanen kunt doen. Velen gingen je daarin voor en er zijn dan ook heel wat particuliere initiatieven die onderwijs en gezondheidszorg ondersteunen.
Weet dat het opstarten van dergelijke projecten zelden van een leien dakje gaat, ook vanwege de taal- en cultuurverschillen.
Het is aan te bevelen geen individuele mensen te sponsoren. Een collectief of instelling is verstandiger. Jaloezie en competitie om jouw vriendschap worden daarmee voorkomen. Wij pleiten ervoor aan te sluiten bij een al actieve organisatie of project.

Post en pakketten versturen vanuit Europa
Door schade en schande wijs geworden, adviseren wij je om geen waardevolle zaken met de post te sturen. De Gambiaanse Post heeft helaas niet het predicaat ‘Koninklijk’. Een eenvoudige brief is natuurlijk geen probleem. Al snel worden verzonden spullen echter ontvreemd of verdwijnen enveloppen en pakketten zelfs helemaal.
Geef post mee aan reizigers naar Gambia. Bijvoorbeeld via het prikbord van startpagina Gambia zijn er best mensen te vinden, die wat voor je mee willen nemen. En de Afrikanen draaien hun hand er niet voor om naar de luchthaven te komen om het in ontvangst te nemen.
Bananendoos
Gaat het om grotere hoeveelheden, dan zijn er in Nederland enkele betrouwbare container vervoerders, waarmee je de spullen in Gambia kunt krijgen. Vaak verstuur je al een bananendoos vol spullen naar Gambia voor 7.50 euro. Diverse stichtingen en vrijwilliger organisaties organiseren enkele keren per jaar een “bananendozen” actie.
Een mooie website met een verzameling aan organisaties is Stichting Gambia, geven met liefde. Klik op link hieronder.
https://gambiagevenmetliefde.org/?page_id=5778
Criminaliteit
Mede onder invloed van religie komt criminaliteit navenant weinig voor in Gambia. De tendens is ook hier echter negatief, vooral in de grote steden en op plaatsen waar het toerisme zich concentreert. Net als overal worden dieven gemaakt als hen de kans wordt geboden. Ga dus weloverwogen om met geld, sieraden en dure apparatuur. Ga niet in op aanbiedingen van onbekenden om je op sleeptouw te nemen naar bezienswaardigheden. Houdt de deur van je kamer gesloten, ook als je maar even weggaat.
Sommige lodges beschikken een kluisje, waarin geld en documenten in bewaring kunnen worden gegeven.
Lokale noodnummers
Je hoopt natuurlijk niet dat er iets ernstigs gebeurt ons verblijf in Gambia. Mocht je wel contact met de hulpdiensten nodig hebben, zijn dit de lokale noodnummers:
116: ambulance
117: politie
118: brandweer